Jak zapewne zauważyliście, nastały trudne czasy. Powolna laicyzacja i racjonalizacja życia społecznego i politycznego w Polsce zatrzymała się, a może nawet zaczęła się cofać. Jeśli nie możemy liczyć na rząd, partie i wielką politykę, musimy stawiać na organizacje pozarządowe.

Polskie Stowarzyszenie Racjonalistów (PSR) istnieje już od 10 lat, co oznacza już długą tradycję, zważywszy na to, że dopiero od 26 lat można w Polsce rzeczywiście zakładać organizacje pozarządowe. Jesteśmy członkami światowych organizacji humanistycznych i racjonalistycznych, współpracę z siostrzanymi organizacjami na całym świecie budujemy od lat.

Nasz głos jest słyszalny, mamy swoje media, występują w nich najbardziej znani politycy, intelektualiści, osoby związane ze światem kultury. Nasz głos jest także słyszalny w ogólnopolskich mediach.

Brakuje nam jednak rąk do pracy, drobnej lub wielkiej, jak kto chce. W Holandii czy w Szwecji różne organizacje prolaickie, humanistyczne czy racjonalistyczne mają tysiące, a nawet setki tysięcy członków. My w takich ilościach liczymy co najwyżej sympatyków; jeśli chodzi o członków, to jedni odchodzą, inni przychodzą, ale niemal niemożliwością jest przekroczenie magicznej liczby 300, która w UK czy w Norwegii wywołałaby jedynie wybuch śmiechu. Polska niechęć do społecznego aktywizmu dotyczy oczywiście nie tylko naszego stowarzyszenia i naprawdę warto to powoli próbować zmienić…

Istnieje bowiem gorąca potrzeba propagowania w Polsce racjonalnego spojrzenia na świat, na politykę, gospodarkę, na edukację i wspieranie nauki, na prawa jednostki i wolność osobistą. My tę potrzebę realizujemy, czujemy że jest na to ogromne zapotrzebowanie, ale potrzeba nam więcej rąk do pracy drobnej i wielkiej, jak kto chce.

Nie mamy określonego profilu politycznego, nie jesteśmy czysto lewicowi, ani czysto liberalni. Istnieje kilka racjonalnych spojrzeń na politykę i gospodarkę. Każde z nich jest pewnym modelem, mającym wady i mocne strony. Bardzo często stykamy się z oczekiwaniem „absolutnej lewicowości”, albo „absolutnej neoliberalności”, etc. Jednak my nie jesteśmy Polskim Stowarzyszeniem Lewicowców, ani Polskim Stowarzyszeniem Prawicowców. Każda z tych postaw ma swoje dogmaty, które nie są racjonalne. Świadczy o tym choćby obecny spór o uchodźców/imigrantów, gdzie zarówno część prawicowców jak i część lewicowców zajmuje bardzo radykalne stanowiska, rozmijające się z planem sensownego działania na przyszłość. Do tego dochodzą tak naprawdę ważniejsze spory o edukację, gospodarkę, system wyborczy, wspieranie nauki, wspieranie kultury, energetykę, ochronę środowiska, relacje z Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi, etc. etc.

 

Nasze cele i postulaty znajdziecie w naszym statucie, jako założenia ideowe:

1) zrzeszanie i integracja polskiej społeczności o poglądach racjonalistycznych w związek zdolny do podejmowania działań na rzecz społecznego upowszechniania i umacniania samodzielnego i krytycznego myślenia, rozumowego i naukowego poznawania i wyjaśniania otaczającego świata;

2) rozwijanie i krzewienie światopoglądu opartego na wiedzy naukowej, rozumie, doświadczeniu, oraz etyce świeckiej i humanistycznej;

3) rozwijanie postaw tolerancyjnych, zwalczanie uprzedzeń i wspieranie idei społeczeństwa otwartego;

4) przeciwdziałanie szerzeniu się szkodliwych stereotypów wpływających na ograniczenie indywidualnego rozwoju człowieka oraz działanie na rzecz realizacji wolności jednostki w ramach obowiązującego prawa;

5) popularyzacja nauki i metody naukowej; obrona wizerunku nauki w społeczeństwie przed współczesnymi próbami dyskredytacji i deformowania; propagowanie społecznego znaczenia nauki oraz działanie na rzecz jej dowartościowania jako priorytetu publicznego;

6) działanie na rzecz rozwoju społeczeństwa wiedzy (informacyjnego);

7) działanie na rzecz wyeliminowania wpływu irracjonalnych ideologii na ustawodawstwo państwowe, rozwój nauki, działalność artystyczną i obyczajowość;

8) działanie na rzecz rozdziału kościołów i związków wyznaniowych od Państwa oraz neutralności światopoglądowej Państwa;

9) obrona interesów członków Stowarzyszenia, w ramach posiadanych możliwości, przed presją ideologiczną, polityczną i społeczną ograniczającą swobodę myślenia, działania, rozwój nauki, kultury, sztuki; wspieranie i obrona praw osób dyskryminowanych, pośrednio lub bezpośrednio, w szczególności na tle światopoglądu, orientacji seksualnej, narodowości, rasy, pochodzenia etnicznego oraz płci, a także pomoc w realizacji własnych praw;

10) propagowanie postaw twórczych, aktywnych, zaangażowania społecznego i obywatelskiego; działalność na rzecz rozwoju i realizacji zainteresowań, wiedzy i horyzontów umysłowych swych członków.

Są to oczywiście ogólniki, jak zwykle w tego typu deklaracjach, ale przeglądu naszych postaw i możliwości możecie dokonać samodzielnie wpisując w Google frazę „Polskie Stowarzyszenie Racjonalistów”, lub przeglądając tworzoną w większości przez członków PSR telewizję RacjonalistaTV – tam spotkacie się na żywo z naszymi poglądami, postawami, istotnymi tematami. Zobaczycie też trochę naszych akcji „w terenie” oraz naszych gości.

Zauważycie z pewnością, że nie jesteśmy monolitem, że nie hołdujemy żadnym dogmatom, prawicowym czy lewicowym, etc. Nasz racjonalizm dopuszcza różne postawy i różne kierunki działań. Istnieje tylko kilka najistotniejszych celów, których nikt nie neguje:

  1. Wspieranie nauki i edukacji.

  2. Wolność jednostki, zarówno fizyczna, jak i światopoglądowa. Co za tym idzie wspieranie praw człowieka.

  3. Krytyczne myślenie, bez szacunku dla jakichkolwiek dogmatów (nie tylko religijnych), w tym dogmatów poprawności politycznej.

  4. Dążenie do dialogu, a nie napiętnowania i wykluczenia osób o innych poglądach.

  5. Aktywność w mediach, w polityce i w przestrzeni publicznej.

  6. Dążenie do powszechnego „dobrostanu” w oparciu o odkrycia nauki, a nie w oparciu o mity.

     

Jeśli jesteście zainteresowani naszą ofertą i chcecie dowiedzieć się więcej, piszcie na kontakt@racjonalista.tv

W grę wchodzą: zostanie członkiem, pomoc w zakładaniu oddziałów regionalnych, zostanie sympatykiem i realizowanie drobnych nawet zadań, informowanie o sprawach, którymi powinno się zająć PSR, a także inne tematy do omówienia.