• czwartek, 5 grudnia 2019 r.

Ludobójstwo w II Wojnie światowej

 

 

Pierwszym w historii masowym ludobójstwem, morderstwem bezbronnej ludności cywilnej, była w 1915 roku etniczna czystka Ormian przez tureckie wojsko. Liczba ofiar jest oceniana na ponad jeden milion.  Głównymi ofiarami pierwszej wojny byli żołnierze, którzy masowo ginęli nie tylko od kul, ale skutkiem fatalnych warunków w okopach: choroby, głód, zimno, brak polowych szpitali. Sytuacja zmieniła się po wynalezieniu wojskowego lotnictwa. Już w 1937 roku podczas wojny domowej w Hiszpanii niemieckie Luftwaffe zniszczyło bombardowaniem miasto Guernica, co uwiecznił swoim obrazem Pablo Picasso.

 

Trzeba tu dodać dwa inne ludobójstwa popełnione przez Niemców w XX wieku. Holokaust ludności Żydowskiej w Europie oraz wymordowanie tubylców w kolonii niemieckiej w południowo zachodniej Afryce (Deutsch Sudwestafrika), obecnej Namibii.

 

Druga wojna światowa

 

Po wybuchu drugiej wojny światowej w 1939 roku masowa rzez cywilów miała miejsce na morzu i na lądzie. Niemieckie lodzie podwodne torpedowały statki pasażerskie i handlowe na Atlantyku. Początkowo konwoje statków handlowych nie były chronione flotą wojenną i lotnictwem. Liczba cywilnych ofiar wojny o Atlantyk oceniona jest na około 30 tysięcy.

 

Na lądzie niemieckie Luftwaffe rozpoczęło bombardowanie cywilnej ludności dużych miast. Miedzy innymi: Rotterdam, Londyn, Warszawa, i wiele miast w ZSRR.

 

Celem tych bombardowań było załamanie ducha oporu. Miasta te nie były fortecami ani nie miały strategicznego militarnego znaczenia. W późniejszym okresie wojny Niemcy użyli rakiety V1 i V2 wystrzeliwanych z Francji do Anglii. Rakiety nie były dokładne i spadały z dużym rozrzutem na Londyn i okolice powodując śmierć cywilnej ludności.  W odpowiedzi na niemieckie barbarzyństwo Anglicy skonstruowali ciężki bombowiec Lancaster i rozpoczęli akcje odwetowa bombardowania niemieckich miast. Miedzy innymi zbombardowano Berlin, Hamburg, Kolonie, Stuttgart i Drezno. Amerykanie bombardowali podczas dnia niemieckie obiekty przemysłu zbrojeniowego i linie komunikacji. Natomiast Anglicy stosowali w nocy naloty dywanowe niszcząc w miastach budynki urzędów i domy ludności cywilnej. Nalot w 1945 roku na Drezno był szczególnie tragiczny, ponieważ miasto było zatłoczone uciekinierami ze wschodu.

 

Wojna na Pacyfiku

 

Duża cześć Tokio została zniszczona amerykańskimi atakami lotnictwa przed kapitulacją Japonii 2 września 1945 roku. Do zrzucenia bomb atomowych skłoniła Trumana ocena ofiar żołnierzy, którzy musieliby wziąć udział w inwazji wysp Japonii. Jedyna alternatywą było  zmuszenie Japonii do kapitulacji przez użycie broni atomowej.

 

 

Epilog

 

Kwestia lotniczych nalotów Aliantów na miasta niemieckie i japońskie jest wciąż kontrowersyjna. Niektórzy militarni historycy uważają ze bombardowania miast z ludnością cywilną były niepotrzebne i nieskuteczne.  Z drugiej strony ludność cywilna partycypuje w produkcji militarnego sprzętu i jest usprawiedliwionym celem militarnych ataków.  Trzeba też pamiętać, że bombowe naloty miast zaczęli Niemcy. Kto sieje wiatr ten zbiera burzę?   Jeszcze inną formą ludobójstwa w II Wojnie światowej było barbarzyńskie traktowanie jeńców wojennych.  Zarówno Niemcy w kampanii Barbarossa jak i Rosjanie uśmiercili setki tysięcy wojennych jeńców nie dając im jedzenia, pomieszczeń w zimie i opieki medycznej.  Na przykład z 90,000 niemieckich żołnierzy wziętych do niewoli pod Stalingradem tylko kilka tysięcy przeżyło marsz do obozów jenieckich. Na froncie zachodnim Niemcy rozstrzelali grupę jeńców amerykańskich. Niemcy również często zabijali wziętych do niewoli lotników.

Janusz KowalikJanusz Kowalik jest emerytowanym profesorem matematyki i informatyki na Washington State University oraz byłym kierownikiem organizacji badań informatyki w firmie lotniczej Boeing Company w Seattle. Adres internetowy Janusza: j.kowalik@comcast.net

Podobne materiały

Zostaw komentarz

Wpisz kod antySPAMowy *