Jednym z podstawowych zadań sztuki, w tym poezji, jest gra wyobraźni. Ta gra czasem pomaga nam myśleć, spoglądać na rzeczy inaczej, a nawet odkrywać rzeczy nowe. Prócz tego sztuka jest matematyką emocji. Emocje muszą towarzyszyć naszym planom i projektom, aby istniała w nas jakakolwiek wola chętna, by je wyrażać czy wcielać w życie. Sztuka może też być filozofią, która pokazuje nowe znaczenia i modele myślowe nie tylko przez etykietki, terminy, definicje, ale przede wszystkim przez rytm, formę, płaszczyznę, przebieg czasowy, przestrzeń (lub ilustrację przestrzeni). 

 

 

 

Muzyka 

 

Muzyka trwa w skałach, dźwięcząc gaśnie w cieniach

I w gwiazdowym krzyku sploty swoje zbiera

Jakby nie dość światła miała pauza nieba

I pustek bezkresnych chłodnych rytmem echa.

 

Myślisz, że znalazłaś brzeg obok dotknięcia,

Tymczasem to tylko melodii zderzenia.

Jedna w twojej ręce tony swoje zmienia,

A druga w przedmiocie toczy swe crescenda.

 

Nigdy nie mów "słyszę". Przecież takt istnienia

Jest bez słów obecny. On tkwi w martwych rzeczach

I w formach żyjących. Gra wciąż w przetworzeniach.

 

Teraz mit o ciszy ktoś snuje wśród brzmienia. 

Przestrzeń bez przestrzeni chce znaleźć w chwil werblach,

Lecz nawet gdy znajdzie w strun dni zaśnie sieciach.