• wtorek, 25 lipca 2017 r.

Starość NIE zasługuje sama w sobie na szacunek

Oczywiście można ustąpić miejsca staruszkowi w tramwaju, bo co ma się męczyć stojąc, ale to przemawia przez nas litość, a nie szacunek. Szacunek to bardzo wielkie słowo, które ostatnio jest nadmiernie dewaluowane przez zbyt częste użycie; musimy szanować ludzi innej rasy, orientacji, przeciwnych poglądów, innego wyznania. Tymczasem jest to po prostu niemożliwe. Każdy szanuje to co ceni, a ceni to co szanuje, i żyje zgodnie z tym co ceni, wbrew temu czego nie ceni. Dlatego politycy jednający narody są tacy śmieszni. Należy się tolerować wzajemnie bo po co nam wojna domowa, ale szacunek to ma u mnie Joachim Gauck, Leonardo da Vinci albo Kennedy, a nie staruszek w tramwaju. Ten staruszek może był kiedyś komunistą, strzelającym po lasach jak tow. Zygmunt Bauman, albo nazistą jak Guenter Grass, albo był to powstaniec warszawski, ale nie taki bohater, tylko taki sobie zwykły, który strzelał nie do brygad Dirlewangera, ale do bezbronnych kolaborantów (taki miał większa szanse przeżycia) … Zabawny byłby skecz o tym, jak eks-zbrodniarz narzeka na to jaka ta młodzież dziś niewychowana, bo mówi „kurwa”, zamiast być grzecznym i strzelać… Oto racjonalnie pokazane starcie pokoleń:

Staruszkowie to szczęściarze, wielu ludzi nie dożywa starości. Hmmm ale czy szczęście zasługuje na szacunek? Obecnie wszyscy dyskutują o majątku Trumpa, ile tu zagrało szczęście a ile talenta, stawką jest … szacunek do Trumpa. Moim celem nie jest zapoczątkowanie ruchu olewania staruszków, lecz dyskusja na temat szacunku i sensowności zachowań społecznych. Moim zdaniem nawet racjonaliści czczą wiele rzeczy bez sensu i pomyślunku. Tu pojednanie staruszka niemieckiego i polskiego; dziadków pograniczników:

„…Osoby, które wymagają bezwarunkowego szacunku do siebie, zasłaniając się wiekiem, płcią, majątkiem, intelektem, pozycją itp., najczęściej jednocześnie sami nie szanują innych…”

Łukasz Marek Karolewski

PN

Piotr NapierałaPiotr Marek Napierała (ur. 18 maja 1982 roku w Poznaniu) – historyk dziejów nowożytnych, doktor nauk humanistycznych w zakresie historii. Zajmuje się myślą polityczną Oświecenia i jego przeciwników, życiem codziennym, i polityką w XVIII wieku, kontaktami Zachodu z Chinami i Japonią, oraz problematyką stereotypów narodowych. Wiceprezes Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów w latach 2014-2015. Autor książek: "Sir Robert Walpole (1676-1745) – twórca brytyjskiej potęgi", "Hesja-Darmstadt w XVIII stuleciu, Wielcy władcy małego państwa", "Światowa metropolia. Życie codzienne w osiemnastowiecznym Londynie", "Kraj wolności i kraj niewoli – brytyjska i francuska wizja wolności w XVII i XVIII wieku" (praca doktorska), "Simon van Slingelandt – ostatnia szansa Holandii", "Paryż i Wersal czasów Voltaire'a i Casanovy", "Chiny i Japonia a Zachód - historia nieporozumień". Reżyser, scenarzysta i aktor amatorskiego internetowego teatru o tematyce racjonalistyczno-liberalnej Theatrum Illuminatum

Podobne materiały

9 komentarzy

  1. Jadzia
    10 sierpnia 2016 at 12:50 - odpowiedz

    ” Szacunek to bardzo wielkie słowo” – dokładnie i dodałabym,że na szacunek każdy powinien sobie zasłużyć. Ani starość, ani stanowisko … nie predysponują do tego ,by kogoś z automatu darzyć szacunkiem. Fajne prześmiewcze filmiki .

    • Piotr Napierała
      Piotr Napierała
      10 sierpnia 2016 at 13:31 - odpowiedz

      dzięki. czasem lepiej mi przekazać coś w teatrze niż w słowie pisanym lub mówionym po prostu

  2. Tomek Świątkowski
    12 sierpnia 2016 at 10:45 - odpowiedz

    trzeba ustępować miejsca starszym z przyzwoitości, a nie z litości

    • Jacek Tabisz
      Jacek Tabisz
      12 sierpnia 2016 at 10:52 - odpowiedz

      Albo z racjonalności. Stary człowiek bardziej potrzebuje siedzieć w tramwaju, niż ktoś w pełni sił. Oczywiście zdarzają się nieporozumienia. Widziałem niedawno młodą kobietę w złym stanie jadącą do szpitala, a jakiś staruch robił jej awanturę o nieustępowanie miejsca z uwagi na wiek. Idea jest taka – kto potrzebuje siedzieć z uwagi na zdrowie powinien móc usiąść kosztem osób młodych i w pełni sił.

      • Tomek Świątkowski
        12 sierpnia 2016 at 10:54 - odpowiedz

        przyzwoitość jest racjonalna
        ale, jak widać, niekoniecznie racjonalistyczna…

        • Piotr Napierała
          Piotr Napierała
          12 sierpnia 2016 at 11:03 - odpowiedz

          ani taka ani taka. przyzwoitość się nie opłaca, opłaca się uprzejmość tylko wobec tych których jeszcze spotkamy

      • Piotr Napierała
        Piotr Napierała
        12 sierpnia 2016 at 11:03 - odpowiedz

        ale jak to zmierzyć? najlepiej by w ogóle było zwiększyć ilość miejsc siedzących

    • Piotr Napierała
      Piotr Napierała
      12 sierpnia 2016 at 11:04 - odpowiedz

      przyzwoitość to słowo bez rzeczywistego moralnego znaczenia, oznacza coś w rodzaju społecznej aprobaty. W nazibusie przyzwoite byłoby nie ustąpić żydówce

    • Piotr Napierała
      Piotr Napierała
      12 sierpnia 2016 at 11:09 - odpowiedz

      a co złego w litości? w przeciwieństwie do mitycznej przyzwoitości, litość i współczucie to prawdziwa emocja

Zostaw komentarz

Wpisz kod antySPAMowy *