• wtorek, 17 września 2019 r.

Religiol

Religiol jest silnym narkotykiem oddziałującym bezpośrednio na ośrodkowy układ nerwowy. Nawet w niewielkich dawkach wywoływać może poważne zaburzenia zachowania, mające często charakter socjopatyczny lub autodestrukcyjny. Zażywanie religiolu powoduje zmiany w mózgu dziecka prowadzące do zaburzeń myślenia w wieku dorosłym. Może być również przyczyną występowania opornych na leczenie zespołów urojeniowych. Zamachy z 11 września 2001 roku były typowym przykładem zachowań pod wpływem religiolu – przed akcją porywacze zażyli śmiertelne dawki tego specyfiku. Historycznie, uzależnienie od religiolu, tzw. religiolizm, było główną przyczyną polowań na czarownice, prześladowań heretyków i wymordowania przez konkwistadorów Indian w Ameryce Południowej. Religiol był także główną przyczyną wojen w średniowiecznej Europie, a bliżej naszych czasów ­– rzezi, jakie towarzyszyły rozpadowi Irlandii w 1920 roku i Indii w 1947 roku.

 

 

W stanie odurzenia religiolem zdrowi psychicznie ludzie wycofują się z normalnego życia i przyłączają do niewielkich, zamkniętych społeczności nałogowych miłośników tej substancji. Głównym zajęciem tych zwykle jednopłciowych komun jest energiczne, a niekiedy wręcz obsesyjne zwalczanie życia seksualnego. Uporczywe dążenie do ograniczenia swobód seksualnych jest najczęściej spotykanym symptomem tej formy uzależnienia, skądinąd dającego najróżniejsze, niekiedy bardzo dziwaczne objawy. Wiele wskazuje na to, że wbrew temu, czego można by się spodziewać, religiol nie obniża popędu seksualnego u osób uzależnionych – rodzi w nich tylko przemożną potrzebę pozbawienia innych ludzi wszelkiej, związanej z seksem przyjemności. W ostatnich latach kompulsja ta przejawia się najczęściej w obsesyjnym potępianiu homoseksualistów.

Tak jak w przypadku innych narkotyków, dobrze oczyszczony religiol w małych dawkach jest niemal nieszkodliwy, a niekiedy – przy okazji takich wydarzeń, jak małżeństwa, pogrzeby lub uroczystości państwowe – bywa nawet przydatny. Eksperci nie zgadzają się co do tego, czy to stosunkowo niewinne, towarzyskie zażywanie religiolu może prowadzić do cięższych form uzależnienia.

Większe dawki religiolu, choć nie prowadzą do trwałego uszczerbku na zdrowiu, mogą wywoływać zaburzenia percepcji i fałszywe przekonania, które nie tylko nie mają podstaw w rzeczywistości, ale są także odporne na jakiekolwiek argumenty i dowody pochodzące ze świata realnego. Pozostający pod wpływem religiolu nierzadko wygłaszają płomienne przemowy do nieobecnych lub mamroczą coś do siebie, najwyraźniej w przekonaniu, że dzięki temu spełnią się ich osobiste życzenia, nierzadko kosztem innych osób lub z naruszeniem praw fizyki. Zachowaniom tym towarzyszą tiki, gesty lub maniakalne stereotypie, takie jak rytmiczne, wielokrotne pochylanie się przed ścianą, lub też tzw. kompulsywno-obsesyjny zespół orientacyjny (KOZO – zwracanie się w stronę wschodu pięć razy dziennie).

Duże dawki religiolu wywołują halucynacje. Osoby odurzone słyszą głosy lub widzą postacie, które zdają im się tak realne, że potrafią przekonać innych o ich istnieniu. Osoby szczególnie przekonująco relacjonujące treść tych halucynacji otoczone są czcią i traktowane jak przywódcy przez innych nałogowców. Ten rodzaj idealizacji lub nawet kultu może się utrzymywać długo po śmierci osoby uzależnionej i przyjmuje niekiedy postać tak dziwacznych psychodelii, jak kanibalistyczna fantazja, w której wyznawcy wyobrażają sobie, że „piją krew i spożywają ciało” swojego przywódcy.

Chroniczne nadużywanie religiolu może prowadzić do tzw. „bad tripów”, czyli przykrych, a nawet przerażających halucynacji, którym towarzyszy lęk przed torturami – nie w świecie realnym jednak, lecz w będącym produktem chorej fantazji miejscu, do którego prowadzący życie seksualne ludzie trafiają po śmierci. Wizjom tego rodzaju towarzyszy zwykle silne poczucie winy, tak charakterystyczne dla tego typu uzależnień. Najczęściej spotyka się obsesyjne lęki związane z rzekomo niedozwolonymi formami życia seksualnego.

Kultury ukształtowane pod wpływem religiolu należą do najbardziej punitywnych, przy czym wachlarz stosowanych kar jest bardzo szeroki i obejmuje zwykłe klapsy, chłostę, kamieniowanie (zwłaszcza za stosunki pozamałżeńskie – również w przypadku gwałconych kobiet), odcinanie rąk, aż po fantazyjne tzw. kary krzyżowe, gdy za grzechy popełnione przez kogoś odpowiada zupełnie inna osoba.

Ktoś mógłby pomyśleć, że tak niebezpieczną i uzależniającą substancję umieszczono na jednym z pierwszych miejsc listy zakazanych środków odurzających i że wszyscy, którzy przyczyniają się do jej rozpowszechniania będą przykładnie karani. Nic bardziej błędnego! Prawda jest taka, że obrót religiolem jest legalny, a substancja jest łatwo dostępna na całym świecie, nawet bez recepty. Liczni dilerzy, zorganizowani w hierarchiczne kartele, jawnie handlują religiolem na ulicach miast lub w specjalnie w tym celu wznoszonych budowlach. Niektórzy z nich wyspecjalizowali się w oskubywaniu biedaków, którzy nie potrafią się oprzeć wynikłym z uzależnienia potrzebom. Szefowie większości karteli są ludźmi bardzo wpływowymi i mogą liczyć na życzliwość władz: królów, prezydentów i premierów. Rządy nie tylko przymykają oczy na handel religiolem, ale wręcz wspierają go, udzielając handlarzom zwolnień podatkowych. Co gorsza, subsydiują działalność szkół, powoływanych specjalnie po to, by uzależniać dzieci od tej groźnej substancji.

Do napisania tego artykułu skłonił mnie widok uśmiechniętej twarzy pewnego Balijczyka. Ów młody człowiek z ekstatyczną radością przywitał wyrok śmierci wydany na niego za brutalne zamordowanie kilkuset turystów, których nigdy przedtem nie spotkał, i do których nie żywił osobistej urazy. Niektórzy z obecnych na sali sądowej ze zdumieniem spostrzegli, że człowiek ten nie okazał ani krzty poczucia winy. A dlaczego miałby okazać?! Po ogłoszeniu wyroku skazaniec wzniósł pięść do góry w triumfalnym geście. Nie posiadał się ze szczęścia, że już wkrótce zostanie zaliczony w poczet „męczenników” – by użyć terminu używanego w tej grupie osób uzależnionych. Nie popełnijcie błędu! Jego promienny uśmiech, którym powitał myśl o spotkaniu z plutonem egzekucyjnym, to uśmiech ćpuna. To klasyczny, wręcz archetypalny wzór narkomana po zażyciu ogromnej dawki, brudnego, wysokooktanowego religiolu.

Cokolwiek byście nie myśleli o teoriach sprawiedliwej odpłaty i odstraszenia, uzasadniających stosowanie kary śmierci, zgodzicie się zapewne, że mamy tu do czynienia z przypadkiem szczególnym. Męczeństwo to dziwna zemsta na kimś, kto marzy o męczeństwie. Nie tylko nikogo nie odstrasza, ale wręcz pozyskuje nowych męczenników. A najważniejsze w tym wszystkim jest to, że sam problem nigdy by nie powstał, gdybyśmy lepiej chronili dzieci przed zażywaniem substancji, która ma tak fatalny wpływ na ich i nasze dorosłe życie.

Tłum. Andrzej Dominiczak

1 Tytuł oryginalny „Gerin Oil” jest anagramem słowa „religion” – religia.

Artykuł pochodzi ze strony humanizm.net.pl

Richard Dawkins

Podobne materiały

18 komentarzy

  1. Elasp
    30 grudnia 2018 at 14:26 - odpowiedz

     

    1. W świecie materialnym odziaływują jedynie przedmioty fizyczne (z definicji świata materialnego).

    .

    2. Religia nie jest przedmiotem fizycznym (z definicji religii).

    .

    Wnioski:

    .

    1. Jeżeli religia odziałuje w taki, czy inny sposób, nie żyjemy w świecie fizycznym (zatem religia ma rację).

    .

    2. Jeżeli żyjemy w świecie materialnym religia nie oddziaływuje w jakikolwiek sposób (Dawkins nie ma zatem racji).  

    • Alvert Jann
      31 grudnia 2018 at 11:15 - odpowiedz

      Elasp, twoje rozumowanie opiera się na błędzie logicznym, polegalącym na tym, że wykorzystujesz niejasności związane z pojęciem/słowem religia, a nie podajesz definicji religii. Religia jako system wierzeń jak najbardziej wpływa na zachowania ludzi – wystarczy zobaczyć, ilu chodzi do kościoła, modli się itp. 

      Tekst Dawkinsa ma charakter humorystyczny, ale Dawkins ma rację, w przeciwieństwie do ciebie.

      • Elasp
        31 grudnia 2018 at 12:00 - odpowiedz

        Zamiast mnie obrażać zastanów się, czy "system wierzeń" oznacza przedmiot fizyczny. Jeżeli tak, wskaż przedmiot fizyczny, który jest systemem wierzeń i który wpływa na inne przedmioty fizyczne w taki, czy inny sposób. 

        • MICHAL
          31 grudnia 2018 at 12:36 - odpowiedz

          Tak oznacza. Np  w przypadku jednego człowieka specyficzny układ neuronów i impulsów miedzy nimi przebiegajacych.

          • Elasp
            31 grudnia 2018 at 14:09

            Tak, ale istnienie i sposób działania tego ukladu neuronów zależy od mnogości przyczyn. Obwinanie religii o cokolwiek jest antynaukowym wyizolowywaniem pewnego układu i wmawianiem, że ma on samodzielną moc sprawczą. Jest to nakładanie potocznego sposobu myślenia ("iskra była przyczyną pożaru") na coś o wiele bardziej skomplikowanego.  

          • Elasp
            31 grudnia 2018 at 14:23

            Dorzucę do tego, że jeżeli wierzenie religijne = układ neuronów, to ów przedmiot ma moc sprawczą (co najwyżej – patrz wyżej) jako układ neuronów, a nie jako wierzenie relijne. Mogę nazwać porcję cyjanku potasu "darem Boga", ale jeżeli ją połknę i umrę, to zabije mnie cyjanek, a nie dar Boga. Jednym słowem, ateista musiałby dodatkowo wykazać, że bycie wierzeniem religijnym jest istotną cechą pewnego układu nauronów, a przynajmniej cechą istotną dla sprawczej mocy tego układu. Biała piłka wybiła szybę w oknie, ale czy dlatego, że była biała, czy też raczej dlatego, że była piłką? Oczywiście ateiści nie są skłonni wdawać się w takie subtelności – jest dla nich jasne, że religia jest winna i już.   

          • Alvert Jann
            31 grudnia 2018 at 15:30

            Elasp, nie masz racji. Treść wierzeń religijnych ma bardzo duze znaczenie. Np. jezeli ktoś przyswoił sobie głęboko wierzenia katolickie, to chodzi do kościoła katolickiego i nie stosuje środkow antykoncepcyjnych – a wyznawca liberalnego kościoła luterańskiego stosuje je bez wyrzutów sumienia.

            Natomiast faktem jest (co napisał Michał), że wierzenia religijne są wytworem ludzkiego umysłu/mózgu. Dodam, że niektóre wierzenia religijne instytucjonalizują się, tj. są oficjalnie uznane przez takie lub inne kościoły – są nauczane i kultywowane. Wtedy ich wpływ się zwiększa.  Ale wierzenia religijne nie są czymś nadprzyrodzonym czy duchowym. Są wytworem ludzkiego mózgu. 

            Na koniec powtórze, że swoim wpisem dotyczącym Dawkinsa możesz startować w konkursie o najgłupszą wypowiedź 2018 r. i masz sznse znaleć sie na podium.  Nie obrażam cię, tylko daję rzeczową ocenę. 

          • Elasp
            31 grudnia 2018 at 21:20

            Przemyśl to, co napisałem. Naprawdę tak będzie lepiej. 

          • Alvert Jann
            1 stycznia 2019 at 14:45

            Elasp, sam nie rozumiesz, co piszesz, a udajesz mądrego. Napisałe horrendalną głupotę w komentarzu o Dawkinsie, a chciałeś pokazać, jaki to madry jesteś.

        • Alvert Jann
          31 grudnia 2018 at 14:04 - odpowiedz

          Elasp, wypowiadasz się o tekście Dawkinsa, a Dawkinsowi wyraźnie idzie o wierzenia religijne i o to, jak one oddziaływują na zachowania ludzi. Więc  twoja krytyka Dawkinsa, to nonsens. Co gorsze, brniesz w ten swój nonsens dalej. Gratuluję.

          Natomiast to, co napisałem o twojej działalności tutaj, to nie jest obrażanie ciebie, tylko rzeczowa ocena. 

    • Alvert Jann
      31 grudnia 2018 at 11:40 - odpowiedz

      Elasp, uprawiasz typowy trolling, tak jak np. Terlikowski sądzisz, że im większą głupotę napiszesz, tym większe zainteresowanie wzbudzi, a może znajdą się też idioci, którzy w to uwierzą. Tym swoim komentarzem możesz startować w konkursie na najgłupszą wypowiedź 2018 r.. Masz szansę na sukces.

  2. Janusz
    Janusz
    30 grudnia 2018 at 22:39 - odpowiedz

    Krotko mowiac, religia jest niebespiecznym schorzeniem .

    Jest przedsionkiem w domu wariatow. Aby sie o tym przekonac wystarczy obejrzec tlumy w pielgrzymce do Lourd lub Czestochowy. 

    • Tomek Świątkowski
      12 stycznia 2019 at 14:41 - odpowiedz

      Ateizm jest niebezpiecznym uzalżnieniem.

      Ateoholik Dawkins podżega skądinąd rozsądnych i miłych ludzi, jak Janusz Kowalik, do pogardy wobec nieateistów. To jest współuzależnienie.

      .

      Aby to zobaczyć wystarczy wejść na dowolne forum ateistyczne.

  3. Janusz
    Janusz
    30 grudnia 2018 at 22:54 - odpowiedz

    @ELASP

    Zyjemy w swiecie matetria;lnym. Religia to ludzki  twor  zyjacy w umyslach tak samo jak krasnoludki oraz bajka o bocianach roznoszacych dzieci. 

    Ale religia jest niebespiecznym schorzeniem natomiast bajki o krsnalach dotycza tylko male dzieci ktore rozumia ze to tylko bajki a nie rzeczywistosc. 

    Religia spowodowala duzo nieszczesc na swiecie. Najwazniejszym jest zwichrowanie ludzkiej logiki i zdrowego rozsadku.  Jest to narkotyk , samooszustwo i bzdura ubrana w szaty pseudofilozofii. Dawkins ma racje obnazajac religie.

     

  4. Janusz
    Janusz
    31 grudnia 2018 at 03:25 - odpowiedz

    Jedna z powaznych  wad religii jest odwrocenie uwagi od zycia na ziemi i zludzenie zycia wiecznego. Zamist przezyc krotkie lata starajac sie zostawic po sobie dobry slad religijn y czlowiek spedza zbyt duzo czasu na idei zycia po smierci.

    • Tomek Świątkowski
      12 stycznia 2019 at 14:45 - odpowiedz

      Jasne.

      Bo ludzie wierzący nigdy nic pożytecznego nie robią… W jakie jeszcze bzdury każe ci wierzyć twoja ideologia?

  5. Lucyan
    31 grudnia 2018 at 22:28 - odpowiedz

    Jesli to narkotyk, to co najmniej zakazac dla dzieci i młodzie ży. Alkohol i u żywki od lat 18. Wiec i religiol powinien byc dozwolony od lat co najmniej 16. Nikt normalny nie daje dziecku do lat 16 alkoholu do picia, ani nie puszcza na sam-na-sam seksparty z plebanem. 

    • Tomek Świątkowski
      12 stycznia 2019 at 14:47 - odpowiedz

      To nie narkotyk. A Dawkins uprawia marną propgandę, w której podżega do nienawiści.

Zostaw komentarz

Wpisz kod antySPAMowy *